- wstęp, czyli nasze credo.

 

Wirtualna Galeria Narodowa GA.PA
---------------------------------------------------
 

"Internet - dotyk anioła czy diabła?"

 

Oto jak zaczęła kiełkować myśl o stworzeniu internetowej galerii GA.PA, czyli kilka zdań być może naiwnych, ale wynikających ze skrajnego optymizmu, z wiary w wartość szanowania naszej wspólnej pamięci oraz z zamyślenia nad tak szybko upływającym czasem:
 

(po skrótach)

(...)
- A mnóstwo ciekawych pamiątek rodzinnych, wspomnień, czy zabytkowych, cennych dla wszystkich rzeczy w wielu innych domach, okruchów historii nawet tych najmniejszych, naszej narodowej tradycji i kultury? Te wiele przedmiotów, które leżą gdzieś po szufladach, stoją sobie w kącie pokoju, wiszą na ścianach, leżą i śpią na strychu, które mają swoją duszę i rodzinną historię. Jak przekazać tę duszę i tę historię innym? Ileż relikwii i talizmanów pamięci przechowujemy w naszych domach i w naszych wspomnieniach. To nie musi być przedmiot, to może być wspomnienie właśnie o dziadku czy prababci (czy została fotografia?) z ich cudownymi, życiowymi historiami i radami - zadziwiające, jak się sprawdziły po latach! Takie nasze małe, rodzinne biblie, które przekazują nasze mity, zwyczaje i historie następnym pokoleniom. Jak je przekazać innym, dla wzajemnej edukacji i poznania nie tylko nas, Polaków? Jak je zrobić nieśmiertelnymi? Ratujmy je przed zapomnieniem - czas tak szybko ucieka.

(...)

Jeśli rzecz cała polega na dzieleniu się pamięcią z innymi to my proponujemy je umieścić w internetowej, interaktywnej #Galerii,  przesłać do nas te wspaniałe rzeczy w formie elektronicznej lub zrobić ich fotografie do zeskanowania przez nas i umieszczenia w wirtualnej, ogólnodostępnej galerii, internet jest cudownym pomysłem jak dać coś innym, sobie niczego nie zabierając.
(...) 
Internet - pewnie dotyk anioła. Po raz pierwszy w naszej cywilizacji to nieskrępowany, nieograniczony, interaktywny przepływ każdej myśli. Jego wykorzystanie zależy od nas samych.
(...)
- Oto dzięki wynalazkowi XX wieku jakim są komputery i internet (co będzie dalej?) - w XXI WIEKU RODZI SIĘ NOWY RODZAJ TWÓRCZOŚCI - KSIĘGA, GALERIA INTERAKTYWNA - (S)twórca, pisarz, malarz, rzeźbiarz, muzyk, poeta proponuje tylko ramy, które człowiek, czytelnik, widz, słuchacz wypełnia i rozwija, dodając swoje przeżycia, myśli, swoje własne fragmenty i oryginalne historie czy oceny. Razem tworzą dzieło, które nigdy nie gaśnie.
 

Książki pozostaną, teatr będzie nadal przyciągał widzów zapachem kurtyny, ale KSIĘGI INTERAKTYWNE likwidują tak wszechogarniające poczucie samotności twórcy i czytelnika czy widza. Obie strony mogą rozmawiać ze sobą na stronie KSIĘGI INTERAKTYWNEJ, obcować ze sobą, już widzieć się kamerą internetową, rozmawiać, wymieniać myśli. Okiem wyobraźni widzimy w takich #GALERIACH wielu ludzi rozmawiających na żywo, bezpośrednio z kimkolwiek innym z całego świata, bez barier językowych - internetowe translatory szybko się rozwijają. W #Galerii GA.PA już zapraszamy do żywych spotkań i rozmów - już chat, technologia NetMeeting, technologia Windows Messenger (na dziś tylko Win XP), czy np. Yahoo Messenger (i z każdym rokiem będą nowsze rozwiązania) są możliwe do wspólnego komunikowania się - przed każdym eksponatem, w każdym miejscu w #Galerii.
(...)

Czyż nie jest tak, że dzięki internetowi POWSTAJE NA NASZYCH OCZACH CYWILIZACJA WSZECHLUDZKA, bez barier i to na wiele wieków, która szuka dla siebie najprostszych form wymiany myśli i doświadczeń, CYWILIZACJA TRANSGRESJI, przekraczania granic wyobraźni, likwidacji granic w każdej dziedzinie życia.

 

Czyż nie jest również tak, że na naszych oczach powstaje nowa wartość, nowa sztuka internetowa, to już nie kolejny, przełomowy wynalazek przekazywania informacji, jakim był druk, radio czy telewizja, to ponad to możliwość żywej wymiany myśli, duchowego kontaktu każdego z każdym w czasie dowolnym, szansa na dzielenie się nieograniczoną ilością doświadczeń, korzystanie, w chwili potrzeby, z milionów doświadczeń innych, a więc może rodzi się nowy człowiek XXI wieku, CZŁOWIEK WZAJEMNY?

Prawdopodobnie duża część dotychczasowego dorobku duchowego i kulturowego naszej cywilizacji, oparta na indywidualiźmie człowieka, na własnym ja, będzie musiała odejść w zapomnienie. Przyjdą wartości nowe. Jakie? To już zależy od wyobraźni każdego z nas i naszych następnych pokoleń.

 

Mało prawdopodobne? Banalne? Ale w istocie - czy niemożliwe?

(...)

Pewnie nie unikniemy drwin, szalbierstw i pomyłek. Ale to nie może zabierać nam wszystkim szansy na wiarę w wartość przekazywania innym swoich doświadczeń, wspomnień, twórczości, talizmanów i myśli.
 

Na pytanie dlaczego to robimy? - odpowiadamy - z miłości do ludzi i pamięci o nich. Z pamięci również o rzeczach, które ludzie tworzą czy tworzyli i chronili często za ogromną cenę swojego życia. Nasza cywilizacja pożądania rzeczy za kilkadziesiąt pokoleń pewnie będzie mało rozumiana, ale twierdzimy, że te rzeczy właśnie mogą być kopalnią wiedzy o nas samych. Ale istnieje również coś tak ulotnego jak wspomnienia i myśli każdego z nas, bezcenne dla innych.
(...)

Drodzy przyjaciele w wielu domach w całym kraju, drodzy twórcy kultury i nie tylko, naprawdę wszyscy, którzy mówimy tym samym językiem i widzimy tym samym (mędrca?) okiem - rozejrzyjmy się po domach, zróbmy fotografie nawet marnej jakości (po przesłaniu do nas zeskanujemy w #Galerii) lub fotografie cyfrowe czy skany pamiętników, wierszy, wspomnień, pamiątek rodzinnych, małych ojczyzn, krain dzieciństwa, obrazów, książek, innych rzeczy, talizmanów i relikwii, własnych pasji, uczuć i wspomnień,   tych wszystkich ulotnych wartości cennych dla innych, zbierzmy ich historie i ocalmy je od zapomnienia. Jeśli mają być anonimowe, niech tak pozostaną. Będzie to bezpieczniejsze dla nich, a i dla nas jako prowadzących taką księgę-galerię.

I nawet rzecz najmniejsza, krótki list czy wspomnienie, jeśli wywoła u innego człowieka uczucie, jest dowodem twórczości każdego, kto je wybrał czy stworzył i przesłał dla innych.

Jeśli ktoś, po obejrzeniu galerii GA.PA wzruszy ramionami i powie, że nie wie o co tu chodzi - trudno. Ale jeszcze raz prosimy - zatrzymaj się w biegu, w tak krótkim biegu naszego kruchego życia, rozejrzyj się wokół, pomóż w narodowym ga.powaniu, poinformuj swoich dobrych znajomych - daj coś więcej innym i sobie.

(...)
Marzą nam się też podobne KSIĘGI INTERAKTYWNE XXI wieku - #KSIĘGI - #BOOKS -#iGALERIE takie jak Narodowa GA.PA, czy inne galerie wyobraźni zaproponowane na pierwszej stronie wortalu (Pamięć, Przeszłość - GA.PA, Twórczość, Pasje, Miejsce na Ziemi, Piękno, Radość Życia, inne...,a może - Przychodzenie, Dzieciństwo, Młodość, Dojrzałość, Przekazywanie, Odchodzenie, inne...), poświęcone obrazom życia każdego z nas oraz wymianie uczuć i refleksji kierowanych do innych, one mogą dotyczyć każdej dziedziny naszego życia i sztuki, budowane w Polsce i w innych krajach, z możliwością wspólnego kontaktowania się z każdym, tłumaczenia na żywo na każdy język świata - są już coraz bardziej rozbudowywane internetowe translatory - i będą coraz lepsze.

Dzięki również takim #Galeriom mieć szansę poznania innych, ich kultur odmiennych od naszej, zamiast mijać się na podwórkach świata obojętnie, czasami wrogo - rozmawiać, przenikać się, akceptować, móc widzieć każde miejsce na Ziemi, również oczami wyobraźni innego człowieka. Czyż na tym nie polega piękno życia?

 

Pozostając z tą nadzieją, ze wszystkimi tymi nadziejami, do zobaczenia we wspólnych #Galeriach.

DHO/Warszawa/Polska/8.03.2002

 

P.S.

Chcielibyśmy również przekazać dwie informacje formalne:
- nie jest to galeria komercyjna (są inne miejsca w internecie) i nie będziemy przyjmować żadnych ofert handlowych.
- umieszczenie fotografii czy skanowanych plików + opisów + korespondencji, myśli na temat danego eksponatu w KSIĘDZE INTERAKTYWNEJ - Wirtualnej Galerii Narodowa GA.PA jest bezpłatne.


 

==============================================================================

Prawdopodobnie życie galerii wymusi na nas ogłaszanie dodatkowych warunków - będą one podawane w tym miejscu:

 


I. (XI'2002) - Do KOLEKCJONERÓW zaczynających kontaktować #Galerię GA.PA:


Szanowni Państwo!

I my z całego serca popieramy Państwa pasje, Państwa wysiłek w kolekcjonowaniu, rozumiemy to, kochamy Was za to, ale mamy problem, czy umieszczać Państwa prośby o kontakty. Jak Państwo wiedzą #Galeria GA.PA szuka tych najcenniejszych pamiątek nie w sensie materialnym, ale duchowym. Państwa prośby winny znaleźć się na innych internetowych stronach typu www.narodowykolekcjoner - i jak tylko nasze skromne środki na to pozwolą, zbudujemy obok GA.PY i taką.

Do tego czasu, lub do czasu zbudowania takich stron przez innych, będziemy Państwa kontakty umieszczać w GA.PIE, ale prosimy najserdeczniej o przyjęcie takiej kolejności kontaktów z nami: najpierw bardzo prosimy o przesłanie swojego, chociaż jednego "skarbu" do #Galerii GA.PA (zeskanowane pliki mailem, lub foto + wspomnienie - pocztą na nasz adres), tych Państwa eksponatów wcale nie najcenniejszych w Euro, ale we Wspomnieniu, Przeżyciu, Historii, Przygody i Wzruszeniu. Przecież każdy przedmiot, który Państwo zbieracie mówi i tak wiele pięknych rzeczy może opowiedzieć innym zbieraczom życia.
Dopiero w drugim etapie naszych kontaktów Państwa prośby adresowe umieścimy z #Galerii GA.PA.

Bardzo prosimy o zrozumienie - i czekamy na kontakt!
Twórcy #Galerii GA.PA/15-11-2002
 

P.S. - Przypominamy nasz adres do przesyłania m.in. eksponatów i korespondencji - anonimowo, lub z podaniem wpisu pod eksponatem:
 

DHO
Dom Handlowy Oprogramowania
ul. Żeromskiego 4a/13
01-861 Warszawa
 

w internecie:

dho@dho.com.pl
 

 


II. (XI'2002) - Pozwalamy sobie przesłać krótką informację o zmianie tytułu 1. działu w #Galerii GA.PA: dostaliśmy właśnie przepiękne wspomnienie o dzieciństwie (eksponat 1-3) i chcemy wprowadzić do galerii podrozdział - dawne KRAINY DZIECIŃSTWA - najpiękniejsza część każdego życia!
Mała refleksja: ta nasza część Europy (jak i wiele innych miejsc na świecie) przez wiele wieków zmieniała granice swych krajów, wiele cudownych miejsc dzieciństwa i młodości albo już nie istnieje, albo jest gdzieś tam za siedmioma górami. I u nas w Polsce są też takie miejsca święte dla innych. Ratujmy je przed zapomnieniem, nawet jeśli została tylko fotografia czy wspomnienie, uchrońmy je dla innych, a może przede wszystkim dla tych ciekawych ludzi, którzy tu i tam żyją.

GA.PA/25-11-2002